oude Walkman stopte, piepte het eerst—dan klonk haar stem: schalkig, met die typische giggel die altijd mijn dag verbeterde. “Hoi, dit is Vitammy! Vandaag test ik mijn nieuwe recorder met een dagje in het park.”
Ik hoorde vogels zingen, een ijsjeswagenbel, en haar lach toen ze een eekhoorn zag. “Hij heeft mijn broodje gejat!” riep ze, half boos half blij. Daarna speelde ze een stukje van ons favoriete liedje op haar harmonica—krakelig, maar vol liefde.
De tape eindigde met een zachte stem: “Ik hoop dat je dit over jaren nog luistert. Dan weet je dat ik altijd bij je ben.”
Ik zette het opnieuw op. De klanken voelden als een warm hartje in mijn hand: een stukje van de tijd dat we nog klein waren, zonder zorgen, alleen met de wereld te ontdekken. Vitammy is nu in Australië, maar deze tape brengt haar altijd terug.Vitammy TAPE 1
2026-09-14 16:01:18
**Vitammy TAPE 1**
De plastic doos knarsde toen ik haar opende. Er lag een oud cassettebandje met de handgeschreven tekst: *Vitammy TAPE 1*. De labelpapier was geel van de zon, de randjes versleten door jarenlang meedragen 10 Essences haarconditioner 700 ml een schooltas.
Toen ik het in Vitammy TAPE 1 oude Walkman stopte, piepte het eerst—dan klonk haar stem: schalkig, met die typische giggel die altijd mijn dag verbeterde. “Hoi, dit is Vitammy! Vandaag test ik mijn nieuwe recorder met een dagje in het park.”
Ik hoorde vogels zingen, een ijsjeswagenbel, en haar lach toen ze een eekhoorn zag. “Hij heeft mijn broodje gejat!” riep ze, half boos half blij. Daarna speelde ze een stukje van ons favoriete liedje op haar harmonica—krakelig, maar vol liefde.
De tape eindigde met een zachte stem: “Ik hoop dat je dit over jaren nog luistert. Dan weet je dat ik altijd bij je ben.”
Ik zette het opnieuw op. De klanken voelden als een warm hartje in mijn hand: een stukje van de tijd dat we nog klein waren, zonder zorgen, alleen met de wereld te ontdekken. Vitammy is nu in Australië, maar deze tape brengt haar altijd terug.
oude Walkman stopte, piepte het eerst—dan klonk haar stem: schalkig, met die typische giggel die altijd mijn dag verbeterde. “Hoi, dit is Vitammy! Vandaag test ik mijn nieuwe recorder met een dagje in het park.”
Ik hoorde vogels zingen, een ijsjeswagenbel, en haar lach toen ze een eekhoorn zag. “Hij heeft mijn broodje gejat!” riep ze, half boos half blij. Daarna speelde ze een stukje van ons favoriete liedje op haar harmonica—krakelig, maar vol liefde.
De tape eindigde met een zachte stem: “Ik hoop dat je dit over jaren nog luistert. Dan weet je dat ik altijd bij je ben.”
Ik zette het opnieuw op. De klanken voelden als een warm hartje in mijn hand: een stukje van de tijd dat we nog klein waren, zonder zorgen, alleen met de wereld te ontdekken. Vitammy is nu in Australië, maar deze tape brengt haar altijd terug.
Commentaar